Więcej porządku w pokoju dziecięcym

Edina kennt die Herausforderungen im Familienleben nicht nur weil sie selbst Mutter ist, sondern weil sie durch ihre Arbeit verschiedene Erfahrungen gemacht hat. Ordnung ist dabei oft ein zentraler Konfliktpunkt. Wie du für mehr Ordnung in deinem Zuhause sorgen kannst, zeigt sie in diesem Blogbeitrag.

Edina Weth-Weil

Z serca dyplomowana pedagog, doradczyni Marte Meo, matka dwojga dzieci i dodająca otuchy.

O rany, jak tu wygląda?

Każda rodzina powinna sama ustalić, jak często sprzątać pokój dziecięcy. Czy od razu po zabawie, raz w tygodniu, czy dopiero wtedy, gdy nie widać już podłogi... Jedno jest pewne! Sprzątanie jest częścią całego życia i nie da się go uniknąć.

Edina jest dyplomowaną pedagożką i zdradza swoje wskazówki, jak utrzymać większy porządek w pokoju dziecięcym.

Liczy się Teksturowany!

Teraz my, dorośli, mamy nad dziećmi pewną ważną przewagę: pewne zrozumienie „Teksturowany” — zarówno zewnętrzne , jak i wewnętrzne.

  • Zewnętrzna Teksturowany

    Zewnętrzną Teksturowany można łatwo wdrożyć, a przede wszystkim uczynić ją widoczną dla dzieci.

    Na przykład za pomocą regałów z pudełkami oznaczonymi małymi symbolami przedstawiającymi znajdujące się w nich zabawki albo pięknych, dobrze rozróżnialnych kolorystycznie koszy do przechowywania od Sterntaler.

  • Teksturowany wewnętrzny

    Ale jak dzieci uczą się wewnętrznej struktury? Potrzebują w tym pozytywnego, motywującego i bliskiego wsparcia z naszej, dorosłych, strony.

    Obowiązuje przy tym jedna podstawowa zasada: im młodsze dziecko, tym mniejsze zadanie! Najważniejsze jest bowiem to, aby dziecko mogło dobrze wykonać zadanie i dzięki temu doświadczyć własnej kompetencji. Pomaga mu to zbudować dobry obraz siebie.

Sprzątania można się nauczyć!

Pojęcie „sprzątanie” jest dla nas, dorosłych, zupełnie jasne. Dla
dzieci jest raczej abstrakcyjne. Stają przed chaosem po intensywnej zabawie i nie mają pojęcia, jak ani od czego zacząć.

„Sprzątanie” jest w zasadzie pojęciem nadrzędnym dla mniejszych kategorii, które z kolei mają podkategorie.

Jedno zadanie po drugim!

Aby zaangażować się w zadanie oraz rozwijać motywację i gotowość do współpracy, jako osoby wspierające powinniśmy zadbać o stworzenie pozytywnej atmosfery, w której sprzątania można uczyć się bez napięcia.

Podchodźcie do swojego dziecka w dobrym nastroju! Nie postrzegajcie czekającego was zadania jako uciążliwego obowiązku, lecz jako dobrą okazję do spędzenia czasu z dzieckiem, podczas której dzięki waszym pozytywnym wskazówkom możecie zapewnić mu wiele małych chwil sukcesu.

A teraz zaczyna się ćwiczenie i powtarzanie. W ten sposób wasze dziecko pokaże wam, jak długo potrzebuje waszego wsparcia.

Oto kilka ważnych cech w skrócie:

Telefon z dala

Odłóż telefon! Uśmiechnij się spokojnie i zacznij od początku, mając jasny przegląd tego, co wydarzy się dalej: „No dobrze, kochanie, teraz zaczynamy sprzątanie. Zaczniemy od kącika plastycznego”.

Konkretne zadania

Przydziel dziecku małe, konkretne zadanie (co ma trafić gdzie) z podkategorii, z którym dobrze sobie poradzi:

„Najpierw włóż proszę wszystkie kredki do pudełka na przybory do pisania”.

Dać czas

Daj swojemu dziecku czas i uważnie obserwuj, co się dzieje. W ten sposób pokażesz mu, że wierzysz, iż potrafi wykonać zadanie we własnym tempie.

Pochwalać

Uśmiechnij się zachęcająco. Doceń jego wysiłek, gdy odłoży kredki, na przykład mówiąc: „Świetnie. Poszło naprawdę szybko”. To wyraźnie kończy to małe zadanie. Dziecko zauważa, że jego wysiłek został dostrzeżony, i czuje się zauważone oraz docenione.

Dobre samopoczucie!

Zawsze pamiętaj: daj swojemu dziecku poczucie
„Dasz radę i Twoje wysiłki zostaną zauważone”. To daje motywację, a z motywacją nauka jest naprawdę
łatwa.

Powrót do magazynu